مریم نجفی

از نگاه تو
نقشها زده ام، بر پرده تماشا
سرخوش و مست
*
اینک اما
خاموشی نگاهت
هر روز و هر روز
بر پرده وجودم نقش می بندد
مبهوت و سخت
*
یکبار دیگر میهمانم باش
در نقشهایی به یاد پدر،
از نگاه پدر